Yousuf Karsh

Samenvatting

Yousuf Karsh CC (23 december 1908 – 13 juli 2002) was een Canadese fotograaf die bekend staat om zijn portretten van opmerkelijke personen. Hij is beschreven als een van de grootste portretfotografen van de 20e eeuw.

Karsh, een overlevende van de Armeense genocide, emigreerde als vluchteling naar Canada. Tegen de jaren 1930 vestigde hij zich als een belangrijk fotograaf in Ottawa, waar hij het grootste deel van zijn volwassen leven woonde, hoewel hij veel reisde voor zijn werk. Zijn iconische foto van Winston Churchill uit 1941 was een doorbraakpunt in zijn 60-jarige carrière, waardoor hij talloze foto”s maakte van bekende politieke leiders, mannen en vrouwen uit de kunst en wetenschap. Meer dan 20 foto”s van Karsh verschenen op de cover van Life magazine, tot hij in 1993 met pensioen ging.

Yousuf Karsh werd geboren uit Armeense ouders Amsih Karsh (1872-1962), een koopman, en Bahia Nakash (1883-1958), op 23 december 1908 in Mardin, Diyarbekir Vilayet, Ottomaanse Rijk. Hij had twee broers: Jamil en Malak; de laatste was ook fotograaf. Zijn ongeletterde vader reisde veel om meubels, tapijten en specerijen te verhandelen, terwijl zijn moeder “een ontwikkelde vrouw was, een zeldzaamheid in die tijd, en zeer belezen, vooral in haar geliefde Bijbel”.

De Armeense bevolking van de stad was grotendeels Arabischsprekend. Hij groeide op tijdens de Armeense genocide, waarbij een deel van zijn familie werd vermoord. “Mijn herinneringen aan die dagen bestaan uit een vreemde mengeling van bloed en schoonheid, van vervolging en vrede”, schreef hij later. Karsh en zijn familie ontsnapten in 1922 naar een vluchtelingenkamp in Aleppo, Syrië, tijdens een maandenlange reis met een Koerdische karavaan. The Economist schreef in zijn overlijdensbericht over Karsh dat hij “zichzelf als Armeniër beschouwde” en, volgens Vartan Gregorian, “Hoewel hij er trots op was Canadees te zijn, was Karsh er even trots op Armeens te zijn.”

Karsh werd door zijn familie naar Canada gestuurd. Hij kwam op 31 december 1923 per schip vanuit Beiroet aan in Halifax, Nova Scotia. Hij verhuisde onmiddellijk naar Sherbrooke, Quebec om te gaan wonen bij zijn oom van moederskant George Nakashian (Nakash), een portretfotograaf. Hij ging een jaar naar de Sherbrooke High School en zijn “formele onderwijs was bijna voorbij voordat het begon”. Toen hij Canada bereikte, “sprak hij weinig Frans en nog minder Engels” en “had hij geen geld en weinig scholing”. Karsh werkte voor en kreeg les in fotografie van zijn oom. Hij gaf Karsh een Box Brownie camera. Van 1928 tot 1931 ging Karsh in Boston, Massachusetts in de leer bij John H. Garo, de meest prominente Armeense fotograaf in Amerika in die tijd, die naam had gemaakt met het fotograferen van beroemdheden uit Boston.

Karsh vestigde zich in Ottawa en opende zijn eerste studio in 1932. Het was gevestigd op de tweede verdieping van een gebouw aan 130 Sparks Street, dat later de Hardy Arcade werd genoemd. Hij bleef daar tot 1972, toen hij naar Château Laurier verhuisde. Hij stond professioneel bekend als “Karsh of Ottawa”, wat ook zijn signatuur was. Zijn eerste succes behaalde hij door de aandacht te trekken van de Canadese premier Mackenzie King, die Karsh hielp met het regelen van fotosessies met bezoekende hoogwaardigheidsbekleders.

Zijn hele leven lang fotografeerde Karsh “iedereen die iemand was”. Op de vraag waarom hij bijna uitsluitend beroemde mensen vastlegde, antwoordde hij: “Ik werk met de meest opmerkelijke dwarsdoorsnede van de wereld. Ik geloof dat het de minderheid is die de wereld laat draaien, niet de meerderheid.” Hij grapte ook eens: “Ik doe het voor mijn eigen onsterfelijkheid.” Toen hij in 1992 met pensioen ging, stonden meer dan 20 van zijn foto”s op de cover van Life magazine. Karsh”s foto”s stonden bekend om hun gebruik van dramatische belichting, die het kenmerk werd van zijn portretstijl. Hij had dit bestudeerd bij Garo in Boston en bij het Ottawa Little Theatre, waarvan hij lid was. Voor een sessie onderzocht Karsh zijn onderwerpen en sprak met hen.

Zijn foto uit 1941 van Winston Churchill, de Britse premier, bracht hem bekendheid. De foto werd genomen op 30 december 1941, in de kamer van de voorzitter van het Lagerhuis in het Canadese parlement in Ottawa, nadat Churchill een toespraak over de Tweede Wereldoorlog had gehouden voor de Canadese parlementsleden. Het was geregeld door de Canadese premier William Lyon Mackenzie King. Churchill staat vooral bekend om zijn houding en gezichtsuitdrukking, die zijn vergeleken met de oorlogsgevoelens die in het Verenigd Koninkrijk heersten: volharding tegenover een allesoverheersende vijand. De fotosessie was kort en vlak voor de belichting bewoog Karsh zich naar Churchill toe en verwijderde de sigaar die in zijn mond zat. Churchill was nijdig en toonde zijn ongenoegen op het portret. De foto, die volgens The Economist het “meest gereproduceerde portret in de geschiedenis van de fotografie” is, is beschreven als een van de “meest iconische portretten ooit geschoten”. Het USC Fisher Museum of Art beschreef het als een “uitdagend en fronsend portret dat onmiddellijk een icoon werd van de Britse strijd tegen het fascisme”. Het verscheen op de cover van de 21 mei 1945 editie van Life, Het hangt nu aan de muur van de kamer van de Canadese voorzitter van het Huis, waar het voor het eerst werd genomen. Het wordt beschouwd als Churchill”s beroemdste foto en staat op het biljet van 5 pond van de Bank of England.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog fotografeerde Karsh politieke en militaire leiders en in de naoorlogse periode begon hij foto”s te maken van schrijvers, acteurs, kunstenaars, musici, wetenschappers en beroemdheden. Zijn portret uit 1957 van de Amerikaanse romanschrijver Ernest Hemingway, genomen in Hemingways Cubaanse huis Finca Vigía, is een andere bekende foto van Karsh. Volgens Amanda Hopkinson leek Hemingway erdoor op de held van zijn roman The Old Man and the Sea uit 1952. Andere opmerkelijke portretten van hem zijn George Bernard Shaw op leeftijd (1943), Dwight D. Eisenhower als generaal met vijf sterren en opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten (1946), de Amerikaanse kunstenares Georgia O”Keeffe in haar atelier in New Mexico (1956) en de in bont gehulde Sovjetleider Nikita Chroesjtsjov (1963).

Naast portretten van beroemdheden fotografeerde Karsh in opdracht van de Ford Motor Company of Canada lopendebandarbeiders in Windsor, Ontario. Hij fotografeerde ook landschappen van Rome en het Heilige Land voor boeken in samenwerking met bisschop Fulton J. Sheen, een jaarlijkse poster voor de Muscular Dystrophy Association en andere werken.

Karsh sloot zijn studio in Château Laurier in juni 1992. Zijn voorlaatste sessies in mei 1993 waren met President Bill Clinton en First Lady Hillary.

Hij was gasthoogleraar aan de Universiteit van Ohio en aan het Emerson College in Boston.

Galerie

Karsh”s eerste huwelijk was met Solange Gauthier (1902-1961) in 1939. Hij ontmoette haar in het Ottawa Little Theatre in 1933, waar zij een ster was. Gauthier was geboren in Tours, Frankrijk en migreerde als jong meisje naar Canada. Ze verhuisden aanvankelijk naar haar appartement en in 1940 naar een Art Deco huis genaamd Little Wings aan de Rideau River net buiten Ottawa. Ze stierf in januari 1961 aan kanker.

Zijn tweede huwelijk was met Estrellita Maria Nachbar, een medisch schrijfster die 21 jaar jonger was, in augustus 1962. Hun huwelijk werd voltrokken door Fulton J. Sheen, hulpbisschop van het katholieke aartsbisdom New York. Van 1972 tot 1992 woonden ze in een suite op de derde verdieping van Château Laurier in Ottawa en hadden ze Little Wings en een appartement en studio in Manhattan. Ze hadden geen kinderen.

Pensioen en overlijden

Karsh verhuisde naar Boston in 1997. Hij overleed op 13 juli 2002 in het Brigham and Women”s Hospital in Boston na complicaties na een operatie. In Ottawa werd een besloten begrafenis gehouden. Hij werd bijgezet op het Notre-Dame kerkhof in Ottawa.

Karsh is erkend als Canada”s toonaangevende portretfotograaf. In het algemeen wordt hij erkend als een van de bekendste portretfotografen van de 20e eeuw. The Economist schreef bij zijn dood dat Karsh “gedurende een halve eeuw misschien wel de grootste portretfotograaf op monumentale wijze” was. De website van de gouverneur-generaal van Canada beschrijft hem als de “meest vooraanstaande portretfotograaf van de twintigste eeuw”. Het Metropolitan Museum of Art beschreef hem als “een van de grootste portretfotografen van de twintigste eeuw die een aparte stijl bereikte in zijn theatrale belichting”. De Canadese Encyclopedie merkt op dat zijn portretten “de publieke beelden zijn gaan vertegenwoordigen van belangrijke internationale figuren uit de politiek, wetenschap en cultuur in de twintigste eeuw.”

Bij zijn dood was zijn werk opgenomen in talrijke museumcollecties, waaronder het Metropolitan Museum of Art, Museum of Modern Art (beide in New York), National Gallery of Canada, National Portrait Gallery in Londen, National Museum of Modern Art in Tokio, Art Institute of Chicago, Saint Louis Art Museum, Muscarelle Museum of Art, George Eastman Museum, en elders. In 1987 verwierf de National Archives of Canada de volledige collectie Karsh-items, inclusief de negatieven, afdrukken en transparanten die Karsh sinds 1933 produceerde en bewaarde. De huidige Library and Archives Canada heeft 355.000 items in haar Karsh-collectie, waaronder al zijn 150.000 negatieven, die worden bewaard in een faciliteit in Gatineau, Quebec. Karsh”s weduwe Estrellita schonk meer dan 100 fotoafdrukken aan de National Portrait Gallery in Washington, D.C.

Hij was lid van de Royal Canadian Academy of Arts en honorary fellow van de Royal Photographic Society (UK).

Op 9 juni 2017 werd voor Château Laurier in Ottawa een buste van Karsh onthuld door de Canadees-Armeense beeldhouwer Megerditch Tarakdjian. Het beeldt Karsh af met zijn beroemde camera en is een geschenk van het Armeense volk aan Canada ter gelegenheid van de 25e verjaardag van de totstandkoming van diplomatieke betrekkingen tussen beide landen en de 150e verjaardag van Canada. Onder de aanwezigen waren George Furey, de voorzitter van de Senaat, en Arif Virani, de parlementaire secretaris van de minister van Canadees Erfgoed.

De Karsh Award, opgedragen aan Yousuf en zijn broer Malak Karsh, wordt om de twee jaar door de stad Ottawa toegekend aan een gevestigde professionele kunstenaar voor uitstekend artistiek werk in een op foto”s gebaseerd medium.

Karsh ontving eredoctoraten van Dartmouth College (1961), Tufts University (D.F.A., 1981), Syracuse University (D.F.A., 1986), Ohio State University (Doctor of Humane Letters, 1996), University of Massachusetts at Amherst (1979), Emerson College, Carleton University, Dawson College.

Bronnen

  1. Yousuf Karsh
  2. Yousuf Karsh
  3. ^ Armenian sources sometimes refer to him as Hovsep Karsh,[3][4][5] which is the Armenian equivalent of Yousuf. Both are variants of the name Joseph.
  4. (en) ISOBEL WARREN, « Karsh returns ”in spirit” to Chateau Laurier suite », the Star.com,‎ 2 août 2007 (lire en ligne, consulté le 2 juin 2017)
  5. http://www.npg.org.uk/collections/search/set/352/The+Royal+Family%3A+photographs+by+Karsh
  6. npg.org.uk
  7. 1 2 Yousuf Karsh // Encyclopædia Britannica (англ.)
  8. Татьяна Тиора. Юсуф Карш: портреты людей, изменивших 20-й век (рус.). Cameralabs. Дата обращения: 19 августа 2022.
  9. 1 2 Фотографии XX века. Музей Людвига в Кёльне / ответственный = пер. с англ. А.А. Сосинова. — Издательство АТС, 2008. — ISBN 978-5-17-047116-4.
  10. Фриман, 2012, с. 144.
Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.