Albert Gobat

Samenvatting

Charles Albert Gobat († 16 maart 1914 in Bern) was een Zwitsers politicus en laureaat van de Nobelprijs voor de Vrede (1902).

Zijn vader was een protestantse dominee en zijn oom Samuel Gobat was de protestantse bisschop van Jeruzalem. Hij bezocht de lagere school in Tramelan, de kostschool Herrnhut in Korntal bij Stuttgart en het Progymnasium in La Neuveville. Daarna ging hij naar het Pädagogium in Basel, waar hij in 1862 afstudeerde. Van 1862 tot 1864 studeerde hij rechten, geschiedenis en letteren aan de universiteit van Bazel en in 1864 promoveerde hij tot doctor in de rechten aan de universiteit van Heidelberg. Hij zette zijn juridische studies voort in Parijs. In 1866 werd hij in Basel gehabiliteerd. Vanaf 1867 werkte hij op een advocatenkantoor in Bern, waar hij ook zijn advocatenlicentie behaalde. In 186768 doceerde hij Frans burgerlijk recht als privaatdocent aan de universiteit van Bern. In 1868 nam hij het advocatenkantoor van Édouard Carlin in Delsberg over.

Gobat begon zijn politieke carrière in 1882 als liberaal lid van de Grote Raad van het kanton Bern. Van 1882 tot 1912 was hij ook lid van de kantonnale regering, waar hij tot 1906 aan het hoofd stond van het departement van onderwijs en vervolgens van het departement van binnenlandse zaken. Met zijn universiteitsbeleid en de hervorming van het gymnasium heeft hij niet alleen vrienden gemaakt, hij heeft bijvoorbeeld een katholieke theologische faculteit bepleit en bevorderd, die onafhankelijk van het pauselijk leergezag in academische vrijheid onderzoek moest verrichten. Minder omstreden waren daarentegen zijn prestaties op het gebied van de schoolhervorming (wet op het lager onderwijs van 1849), de reorganisatie van de lerarenopleidingen, de materiële verbetering van de leraren en vooral de afschaffing van lijfstraffen. In de periode van 1886 tot 1887 was Gobat voorzitter van de kantonnale regering van Bern en in 1883 werd hij gekozen in de constitutionele raad. In 1884 werd hij door de Bernse regering in het Zwitserse parlement gekozen als lid van de Raad van Staten, en na de parlementsverkiezingen van 1890 verhuisde hij naar de Nationale Raad, waar hij tot zijn dood in 1914 bleef. Hij ligt begraven op het Bremgarten kerkhof in Bern.

In 1889 was Gobat een van de deelnemers aan de oprichtingsvergadering van de Interparlementaire Unie in Parijs. Zijn pleidooi voor de vrede door de oprichting van arbitragetribunalen in geval van internationale conflicten werd het zwaartepunt van zijn openbare activiteit. Gobat organiseerde de 4e Conferentie van de Interparlementaire Unie in Bern, 1892, waar hij de leiding kreeg over het nieuw opgerichte Centraal Bureau van de Unie. Gobat bekleedde deze post tot aan zijn dood. Na de dood van Élie Ducommun in 1906 nam hij ook de leiding van het Internationale Vredesbureau op zich en werd zo de meest invloedrijke Europese “administrator of peace”. Het Bureau International Permanent de la Paix kreeg de Nobelprijs voor de Vrede in 1910.

Op 10 december 1902 ontvangt Albert Gobat samen met Élie Ducommun de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn werk in de Interparlementaire Unie. Deze onderscheiding spoorde hem aan om zich nog meer in te zetten voor de vrede. Gobat maakte gebruik van de reputatie die deze prijs hem bezorgde en mengde zich in actuele conflicten. Op internationale congressen streed hij voor het idee van arbitrage en ontwapening vóór de Eerste Wereldoorlog. Op een receptie in het Witte Huis in 1904 deed hij een overeenkomstig voorstel aan president Theodore Roosevelt. De verzoening tussen Frankrijk en het Duitse Rijk lag hem bijzonder na aan het hart, zoals bleek uit zijn vergeefse pogingen om de kwestie Elzas-Lotharingen op te lossen.

Zijn dochter Marguerite Gobat (1870-1937) ondersteunde haar vader in zijn taken, met name in het Internationaal Vredesbureau. In 1915 werd zij benoemd tot hoofd van het bureau van de Wereldvrouwenbond ter bevordering van de Internationale Concordantie in Genève. Tegelijkertijd was zij actief in de Women”s International League for Peace and Freedom. Ze was ook nauw betrokken bij de suffragette beweging. In 1918 wendde zij zich tot het onderwijs en begon les te geven. In 1928 opende zij in Magglingen een tehuis voor onderwijs aan kinderen van alle nationale en sociale afkomst.

In 2021 werd in het stadhuis van Bern een kunstwerk onthuld ter ere van Albert Gobat. De kunstenares Esther van der Bie won de kunst-op-een-gebouw wedstrijd. Haar opdrachtwerk van 100 cm × 554 cm, getiteld “Het vredesproces: Charles-Albert Gobat” torent boven de trap uit die van het stadhuis naar de Grote Raadzaal leidt.

Bronnen

  1. Albert Gobat
  2. Albert Gobat
Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.