Cynewulf van Wessex

Samenvatting

Cynewulf († 786) was koning van het Angelsaksische koninkrijk Wessex van 757 tot 786.

Familie

Cynewulf zou afkomstig zijn uit het Huis van Wessex, maar deze bewering kan zijn gedaan om zijn koningschap te legitimeren. Hij behoort tot een groep van vijf West-Saksische koningen uit de periode tussen 726 en 802, waarvan de herkomstclaims met scepsis moeten worden bekeken.

Dominion

Sigeberht volgde de overleden Cuthred op de troon in 756. Al snel kwamen er echter klachten tegen zijn manier van regeren, zodat Sigeberht door de West-Saksische Witenagemot werd afgezet en Hamtunscir aan het bewind kwam (de nieuwe koning van Wessex werd Cynewulf. Sigeberht ondervond echter ook weerstand als Heer van Hampshire. Nadat hij werd beschuldigd van de moord op Ealdorman Cumbra, zijn laatste medestander, werd hij door Cynewulf uit het land verdreven. Hij vluchtte naar de Weald in het grensgebied tussen de koninkrijken Kent en Sussex. Daar werd hij na 757 bij Pryfetesflodan (Privett, Hampshire) vermoord door een varkenshoeder die Ealdorman Cumbra wilde wreken.

Het lijkt erop dat Æthelbald van Mercia enig gezag over Wessex kon uitoefenen tijdens de periode van interne onrust in Wessex, aangezien hij in 757 land in Wiltshire kon schenken aan de Westsaksische abt van Malmesbury Abbey. Een van de getuigen van de oorkonde was koning Cynewulf van Wessex. Wiltshire was een betwist gebied tussen Mercia en Wessex. Volgens een andere lezing ging het om de teruggave van “bezette” gebieden en de erkenning van Cynewulf als rechtmatige koning door Æthelbald. Æthelbald werd in hetzelfde jaar door zijn lijfwacht gedood, wat leidde tot een periode van troonoproer in Mercia, die Cynewulf benutte om volledige onafhankelijkheid voor Wessex te verkrijgen.

Hij herwon waarschijnlijk ook de controle over Cookham Abbey en delen van Berkshire. Hij kon ook gebieden ten noorden van de rivier Avon annexeren in het naburige koninkrijk Hwicce, dat afhankelijk was van Mercia in het noordwesten. Hij onderhield aanvankelijk goede betrekkingen met Offa (757-796), de nieuwe koning van Mercia. Cynewulf was een weldoener van de kerk. Hij schonk landerijen in Somerset, Dorset en Wiltshire aan kloosters, maar er is ook een voorbeeld van hoe hij landerijen die door de kerk werden opgeëist voor zichzelf hield. Hij voerde verschillende oorlogen tegen het Britse Cornwall en minstens één schenking van land aan de kerk was bedoeld om deze campagnes te ondersteunen via de gebeden van de monniken. Hij correspondeerde met de in Wessex geboren bisschop van Mainz, Lullus (754-786). Hij bevorderde de vastgelopen ontwikkeling van de haven- en handelsstad Hamwic (Southampton) en nam waarschijnlijk het initiatief tot muntslag aldaar.

In 772 woonde Cynewulf in Sussex een ontmoeting bij tussen de koningen Offa van Mercia en Ecgberht II van Kent, waarbij de Zuid-Saksische edelen door Offa werden verslagen. Offa kon over landerijen in Sussex beschikken naar eigen goeddunken. De vroegere koningen Oswald (fl. 772), Osmund (fl. 758

In 779 vond de slag tussen Offa en Cynewulf plaats bij Bænesingtun (Benson in Oxfordshire). Cynewulf moest zich terugtrekken en verloor vervolgens ook Cookham (Berkshire) en delen van het noordoostelijke grensland. In 781 moest hij als gevolg van de Synode van Brentford het klooster in Bath en gebieden aan weerszijden van de rivier Avon afstaan aan Offa. Ondanks deze territoriale verliezen lijkt Cynewulf te zijn blijven regeren als een volledig onafhankelijke koning in zijn enigszins gereduceerde koninkrijk. Ondanks deze conflicten woonden Cynewulf en Offa in 786 samen met legaten van paus Hadrianus I de synode van Canterbury bij. In 786 streefde Cyneheard, een broer van de afgezette Sigeheard, zelf naar het koningschap. Hij viel Cynewulf aan bij Merentun (waarschijnlijk Marton bij Grafton in Wiltshire). Beiden vielen in deze strijd. Cynewulf werd begraven in Winchester en Beorhtric volgde hem op.

Bronnen

  1. Cynewulf von Wessex
  2. Cynewulf van Wessex
  3. a b Simon Keynes: Kings of the West Saxons. In: Lapidge et al. (Hrsg.): The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England. Wiley-Blackwell, Oxford u. a. 2001, ISBN 978-0-631-22492-1, S. 511–514.
  4. a b c d e f Heather Edwards: Cynewulf. In: Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004, doi:10.1093/ref:odnb/6990 (kostenpflichtige Registrierung erforderlich).
  5. Angelsächsische Chronik zum Jahr 754
  6. Angelsächsische Chronik zum Jahr 755. vgl.: Barbara Yorke: Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England. Routledge, London-New York 2002, ISBN 978-0-415-16639-3, S. 146.
  7. ^ It is not known which of the many Mertons this refers to.[1]
  8. Теперь англ. Grafton — деревня в графстве Уилтшир; также полагают, что это место — англ. Merton в Суррее или место того же названия около Уинчестера.
  9. 1,0 1,1 (Αγγλικά) The Wiley Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England. Wiley. Τσίτσεστερ. 2014. σελ. 534. ISBN-13 978-0-470-65632-7.
  10. Trevelyan, History of England, Longmans, 1947, p. 68
Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.