Ε.Ε. Κάμινγκς

Σύνοψη

Ο Edward Estlin Cummings, γνωστότερος ως e.e. cummings (Cambridge, 14 Οκτωβρίου 1894 – North Conway, 3 Σεπτεμβρίου 1962), ήταν Αμερικανός ποιητής, ζωγράφος, εικονογράφος, θεατρικός συγγραφέας, συγγραφέας και δοκιμιογράφος.

Μετά τις σπουδές του στο Χάρβαρντ, υπηρέτησε ως οδηγός ασθενοφόρου στο γαλλικό μέτωπο κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αδίκως κατηγορούμενος για κατασκοπεία, εγκλείστηκε στο La Ferté-Macé, από όπου εμπνεύστηκε το βιβλίο του Το τεράστιο δωμάτιο (1922), ένα βιβλίο αμφιλεγόμενο και αξιοθρήνητα αστείο.

Ο Κάμινγκς είναι διάσημος για την ανορθόδοξη χρήση των κεφαλαίων γραμμάτων και των κανόνων στίξης, καθώς και για τη χρήση των συντακτικών συμβάσεων με πρωτοποριακό και καινοτόμο τρόπο. Στα γραπτά του, συναντά κανείς απροσδόκητα και φαινομενικά εκτός τόπου και χρόνου σημεία στίξης που διακόπτουν ολόκληρες προτάσεις ή ακόμη και μεμονωμένες λέξεις. Πολλά από τα ποιήματά του, λόγω της προσεκτικής γραφικής διάταξης των στίχων, είναι ευκολότερο να κατανοηθούν στη γραπτή σελίδα παρά όταν διαβάζονται δυνατά.

Τα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνουν: Tulips and Chimneys (1923), XLI Poems (1925), Poems 1923-1954 (1954).

Ο Edward Estlin Cummings (επίσης e. e. cummings, σύμφωνα με τη συνήθειά του να υπογράφει με πεζά γράμματα) γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1894 στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης, ως γιος του Edward και της Rebecca Haswell Clarke Cummings. Ο πατέρας του, Έντουαρντ, ήταν καθηγητής κοινωνιολογίας και πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Πατέρας και γιος είχαν τόσο στενή σχέση που ο γονιός τον ενθάρρυνε πάντα θερμά να γράφει.Η πρώτη ποιητική απόδειξη του Estlin θα χρονολογηθεί όταν ήταν μόλις τριών ετών- ήταν ένα ποίημα με τίτλο “Ω, πουλάκι ω, ω, ω, ω, με τα δάχτυλα των ποδιών σου”. Όταν ήταν έξι ετών, γεννήθηκε η αδελφή του Ελίζαμπεθ.

Φοίτησε στο Cambridge Latin High School. Τα πρώτα του διηγήματα και ποιήματα εμφανίστηκαν στη σχολική εφημερίδα Cambridge Review. Από το 1911 έως το 1916 ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Εκεί έλαβε το πτυχίο του το 1915 και το 1916 το μεταπτυχιακό του τίτλο cum laude. A. cum laude, δηλαδή το πτυχίο, (κυριολεκτικά, Magister Artium) στα Αγγλικά και τις Κλασικές Σπουδές, συζητώντας μια διατριβή με τίτλο The New Art. Αρκετά ποιήματα του E. E. Cummings δημοσιεύτηκαν από το 1912 και μετά στο Harvard Monthly. Ο ίδιος ο Κάμινγκς ήταν εκδότης της πανεπιστημιακής εφημερίδας μαζί με τους συμφοιτητές του στο Χάρβαρντ Αισθητές, Τζον Ντος Πάσος, Φόστερ Ντέιμον.

Από νεαρή ηλικία η E. E. Ο Κάμινγκς αφιερώθηκε στη μελέτη των λατινικών και των ελληνικών. Η αφοσίωσή του στις αρχαίες γλώσσες μαρτυρείται από τους τίτλους αρκετών έργων του. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου του έτους στο Χάρβαρντ επηρεάστηκε από τα γραπτά της Γερτρούδης Στάιν και του Έζρα Πάουντ. Τα πρώτα του δημοσιευμένα ποιήματα συγκεντρώθηκαν σε ένα έργο που εκδόθηκε το 1920, με τίτλο Οκτώ ποιητές του Χάρβαρντ, σε συνεργασία με τον John Dos Passos.

Το 1917, λόγω του Α” Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κάμινγκς κατατάχθηκε στο Σώμα Ασθενοφόρων Norton-Harjes. Ωστόσο, ένα διοικητικό λάθος τον εμπόδισε να υπηρετήσει για πέντε εβδομάδες, κατά τη διάρκεια των οποίων παρέμεινε στο Παρίσι. Γεννήθηκε μια βαθιά αγάπη για την πόλη και θα επέστρεφε ξανά και ξανά καθ” όλη τη διάρκεια της ζωής του.Μόλις πέντε εβδομάδες αργότερα, στις 21 Σεπτεμβρίου 1917, συνελήφθη μαζί με τον φίλο του William Slater Brown ως ύποπτοι για κατασκοπεία. Η κατηγορία βασίστηκε στις αντιπολεμικές απόψεις που είχαν εκφράσει ανοιχτά και σε επιστολές, που περιγράφηκαν ως “πολύ κακές επιστολές”, που είχε γράψει ο Γουίλιαμ και οι οποίες είχαν υποκλαπεί από έναν υπερβολικά ένθερμο λογοκριτή.Στάλθηκαν στο στρατόπεδο κράτησης La Ferté-Macé στην Ορνέ της Νορμανδίας, όπου παρέμειναν για περίπου τρεις μήνες. Ο φίλος του έφυγε από το στρατόπεδο για τις φυλακές Précigne γύρω στον Νοέμβριο, μετά την άφιξη της επιτροπής που είχε συσταθεί κάθε τρεις μήνες για να κρίνει τους κρατούμενους, ενώ ο Cummings έπρεπε να περιμένει μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου, όταν του επετράπη να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η λύση αυτή προέκυψε μετά από πολλές παρεμβάσεις και παρακλήσεις του πατέρα του, οι οποίες απευθύνονταν και στα θεσμικά όργανα. Ο πατέρας του Κάμινγκς, με μια συγκινητική επιστολή μεγάλης ανθρωπιάς, απευθύνθηκε επίσης στον Γούντροου Ουίλσον για να ενημερώσει την προεδρία για την περίπτωση του γιου του και για όλους τους Αμερικανούς πολίτες που είχαν τότε εμπλακεί σε παρόμοιες ατυχείς καταστάσεις. Ωστόσο, η απάντηση καθυστέρησε πολύ και αυτό, σε συνδυασμό με την ανησυχία ότι το γράμμα είχε χαθεί, αύξησε την ένταση στους δύο γονείς που περίμεναν νέα για τον γιο τους. Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την ειλικρινή έκκληση του πατέρα του Κάμινγκς, το οποίο περιγράφει την κούραση και την αγωνία που ένιωθαν οι γονείς των οποίων τα παιδιά βρίσκονταν στον πόλεμο: “Οι μητέρες των παιδιών μας στη Γαλλία έχουν δικαιώματα όπως και τα δικά μας παιδιά. Η μητέρα του παιδιού μου είχε το δικαίωμα να προστατευτεί από τις φρικτές εβδομάδες άγχους και αβεβαιότητας που προκάλεσε η ανεξήγητη σύλληψη και φυλάκιση του γιου της. Η μητέρα του αγοριού μου και όλες οι αμερικανικές μητέρες έχουν δικαίωμα να προστατεύονται από κάθε περιττή αγωνία και πόνο.” Ο Ε. Κάμινγκς επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1918. Αργότερα ανακλήθηκε στον αμερικανικό στρατό. Υπηρέτησε στη 12η Μεραρχία στο στρατόπεδο Devens της Μασαχουσέτης μέχρι τον Νοέμβριο του 1918.

Επέστρεψε στο Παρίσι το 1921, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια μέχρι να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη. Μεταξύ 1920 και 1930 ταξίδεψε στην Ευρώπη, συναντώντας, μεταξύ άλλων, τον Πάμπλο Πικάσο. Το 1931 ο Κάμινγκς ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση και αφηγήθηκε την εμπειρία του στο δεύτερο μυθιστόρημά του, Eimi (1933).Τα ίδια χρόνια ταξίδεψε επίσης στη Βόρεια Αφρική και το Μεξικό και εργάστηκε ως συγγραφέας και πορτρέτο για το Vanity Fair (1924-1927).

Τα χειρόγραφα του E. E. Cummings φυλάσσονται στο Harry Ransom Center του Πανεπιστημίου του Austin στο Τέξας.

Το ατύχημα και το σημείο καμπής

Στο ποίημα Ο πατέρας μου κινήθηκε μέσα από τις καταδίκες της αγάπης, αποτίει φόρο τιμής στη μνήμη του πατέρα του που σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1925, από το οποίο όμως η μητέρα του, αν και σοβαρά τραυματισμένη, κατάφερε να επιβιώσει. Στις μη-διαλέξεις του στο Χάρβαρντ (1952-1953) ο Estlin Cummings έδωσε την ακόλουθη περιγραφή του περιστατικού:

“Μια ατμομηχανή έκοψε το βαγόνι στα δύο. Όταν οι δύο οδηγοί πήδηξαν από το ακινητοποιημένο τρένο, είδαν μια γυναίκα – ζαλισμένη αλλά όρθια – να στέκεται πίσω από ένα ακρωτηριασμένο βαγόνι- με το αίμα (όπως μου είπε ο ηλικιωμένος) να τρέχει από το κεφάλι της. Ένα από τα χέρια της (πρόσθεσε ο νεότερος άντρας) έπιανε συνεχώς το φόρεμά της, σαν να προσπαθούσε να καταλάβει γιατί ήταν υγρό. Αυτοί οι άνδρες πήραν την εξηνταεξάχρονη μητέρα μου από τα χέρια και προσπάθησαν να την οδηγήσουν σε μια κοντινή αγροικία, αλλά εκείνη ξέφυγε από αυτούς, πήγε κατευθείαν στο σώμα του πατέρα μου και διέταξε μια ομάδα φοβισμένων θεατών να τον σκεπάσουν. Όταν έγινε αυτό (και μόνο τότε) τους άφησε να την πάρουν”.

Ο θάνατος του πατέρα του επηρέασε βαθύτατα τον Έστλιν και το έργο του εισήλθε σε μια νέα δημιουργική φάση, καθώς ο Κάμινγκς άρχισε να εστιάζει στην ποίησή του στις σημαντικότερες πτυχές της ζωής. Αυτή η καλλιτεχνική καμπή εγκαινιάστηκε με το προαναφερθέν κείμενο, το οποίο αποτελεί ένα είδος πορτρέτου-μνημονίου ενός πατέρα που υπήρξε επίσης οδηγός γνώσης και δάσκαλος της ζωής.

Παρά την εγγύτητα του Κάμινγκς στις πρωτοποριακές μορφές, μεγάλο μέρος του έργου του είναι παραδοσιακό, καθώς πολλά από τα ποιήματά του είναι σονέτα. Η ποίηση του Κάμινγκς αναπτύσσει συχνά θέματα αγάπης και φύσης, καθώς και τη σχέση μεταξύ του ατόμου και της μάζας. Τα ποιήματά του περιέχουν επίσης άφθονη ειρωνεία και σάτιρα.

Ενώ τυπικά και θεματικά η ποίησή του εντάσσεται στη ρομαντική παράδοση, το έργο του Κάμινγκς παρουσιάζει καθολικά μια ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία όσον αφορά τη συντακτική δομή.

E. Γ. επηρεάστηκε τόσο από τους μοντερνιστές όσο και από τα “φανταστικά πειράματα” της Amy Lowell. Αργότερα, οι επισκέψεις του στο Παρίσι τον εξέθεσαν στον ντανταϊσμό και τον υπερρεαλισμό, οι οποίοι με τη σειρά τους εισήλθαν στο έργο του.

Ενώ ορισμένες από τις συνθέσεις του βασίζονται στον ελεύθερο στίχο, πολλές άλλες έχουν μια δομή σαν σονέτο δεκατεσσάρων στίχων, με περίπλοκο σχήμα ομοιοκαταληξίας. Όπως και ο Ezra Pound, ο Cummings θεωρεί τη γραπτή σύνθεση ένα εικονογραφικό μέσο, σε τέτοιο βαθμό που στην περίπτωσή του η χρήση κεφαλαίων γραμμάτων, σημείων στίξης, συχνών διαλειμμάτων γραμμής, όπου η χρήση του ενωτικού κειμένου επιβάλλεται στο έπακρο, αποτελούν για το μάτι του αναγνώστη πολλά ρυθμικά σημεία, μέσω των οποίων το κείμενο μπορεί να ερμηνευτεί και να γίνει άμεσα κατανοητό σε οπτικό επίπεδο. Εξαιτίας αυτού του υψηλού βαθμού οπτικοποίησης, η ποίηση του Κάμινγκς ονομάζεται επίσης ποίημα-εικόνα.

Το συντακτικό του σπάσιμο και η πρωτοτυπία στους συνδυασμούς λέξεων προήλθαν από την ανάγνωση της Γκέρτρουντ Στάιν, του Ρόμπερτ Βάλσερ και του Φραντς Κάφκα στις αρχές του αιώνα.

Υπάρχει επίσης στην Ε.Κ. μια συνεχής ένταση προς τη γλωσσική καινοτομία που εκφράζεται μέσω του λογοπαίγνιου και της επινόησης νεολογισμών, οι οποίοι σχηματίζονται γενικά μέσω της συγχώνευσης διαφορετικών γραμματικών στοιχείων: επιρρήματα, προθέσεις, ουσιαστικά, κύρια ονόματα.

Αν και το έργο του Ε.Κ. δεν έχει τον εκλεκτικισμό και το εννοιολογικό μείγμα που χαρακτηρίζει την ποίηση του Ε.Π., υπάρχει μια συνεχής αναφορά στις ατμόσφαιρες του ελληνικού μύθου και του παγανισμού, που βιώνονται και ερμηνεύονται ως σύμβολα αθωότητας και αμόλυντης ευαισθησίας. Σκέφτεται κανείς τον Μπαλονάνθρωπο, τον πρωταγωνιστή του ανοιξιάτικου ξόρκου του in-Just, ο οποίος τοποθετείται πάνω στη μορφή του Πάνα.

Από την εισαγωγή του Is 5, 1926: “Αν ένας ποιητής είναι κάποιος, είναι κάποιος που νοιάζεται ελάχιστα για τα πράγματα που γίνονται – είναι κάποιος που έχει εμμονή με την ιδέα του Doing. Όπως όλες οι εμμονές, έτσι και αυτή του Doing έχει τα μειονεκτήματά της- για παράδειγμα, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να βγάλω λεφτά. Ευτυχώς, όμως, θα προτιμούσα να φτιάχνω οτιδήποτε άλλο, συμπεριλαμβανομένων των μηχανών και των ρόδων. Τα “ποιήματά” μου μετριούνται με τα τριαντάφυλλα και τις ατμομηχανές (για να μην αναφέρω τους ακροβάτες Spring Electricity Coney Island 4th of July Mice Eyes και τους καταρράκτες του Νιαγάρα)”.

Το ταλέντο του Cummings επεκτείνεται σε βιβλία, διηγήματα και σχέδια για παιδιά. Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα της ευελιξίας του είναι μια εισαγωγή που έγραψε ο σκιτσογράφος George Herriman για το κόμικ Krazy Kat.

Ζωντανή γλώσσα και πειραματισμός

Ο Κάμινγκς αντιλαμβάνεται την ανάγκη για δυναμισμό στην τέχνη, σύμφωνα με την οποία η ποίηση είναι ένα σώμα σε κίνηση, του οποίου τα θέματα και τα μετρικά και υφολογικά σχήματα είναι προικισμένα με μια δική τους ζωή, και η μορφή και το περιεχόμενο συγχωνεύονται σαν να ήταν ένα ενιαίο πλάσμα, Η Ε.Κ., κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας της, τείνει να πραγματοποιεί όλο και μεγαλύτερη σημασιολογική πυκνότητα, αναγκάζοντας τη λέξη να αποκαλύπτεται σε μια πληθώρα σημασιών, προκαλώντας τον μεγαλύτερο αριθμό συνδέσεων και γλωσσικών παιχνιδιών. Ο Κάμινγκς μιλάει επίσης για έναν κύκλο ζωής της γλώσσας, σύμφωνα με τον οποίο γεννιέται στην ποίηση και πεθαίνει στη χρήση της γλώσσας για να εκφράσει πτυχές μιας κουλτούρας που θεωρείται νεκρή, δηλαδή πατριωτική, πολιτική, εμπορική (π.χ. πολιτικά συνθήματα, διαφημιστικά σλόγκαν, κοινοτοπίες), μια διατύπωση που μοιράζεται την ίδια εποχή και με μάλλον παρόμοιους όρους ο Βιτγκενστάιν και υιοθετείται από τον W. H. Auden το 1967.

Γράμματα, Ezra Pound και Mary de Rachewiltz

Όταν ο Κάμινγκς ξεκίνησε τις μη-διαλέξεις του στο Χάρβαρντ, παρέθεσε ένα απόσπασμα από τα Γράμματα σε έναν νεαρό ποιητή του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, το οποίο μιλάει για την άπειρη μοναξιά μέσα στην οποία γεννιούνται και εκφράζονται τα έργα τέχνης και για τη συνακόλουθη ανάγκη για μια πράξη αγάπης προκειμένου να τα προσεγγίσει.Ο ποιητής εργάζεται στη σιωπή και τη μοναξιά, κάτι που γίνεται όλο και πιο δύσκολο σε μια εποχή ήχου που κατακλύζει το άτομο και “αποκλείει την παρούσα στιγμή”, τη μόνη στην οποία ζει ο ποιητής. Είναι λοιπόν δύσκολο, επισημαίνει ο Κάμινγκς, να είσαι ο εαυτός σου, πράγμα που απαιτείται περισσότερο από τον ποιητή σε μια ιστορική περίοδο που χαρακτηρίζεται από εναλλάξιμες προσωπικότητες. Αυτό που γεννά την τέχνη είναι η ένταση. Για τον E.C., το να ζει κανείς τα συναισθήματά του στο έπακρο και να τα μοιράζεται με εκείνους που είναι σε θέση να τα βιώσουν εξίσου έντονα ήταν η βέλτιστη στιγμή για να εκδηλωθεί η δημιουργικότητα του ποιητή.Οι επιστολές του Κάμινγκς προς τους φίλους του (Sibley Watson, Hildegarde Watson, William Carlos Williams, Charleen Swanzey, William Slater Brown, Ezra Pound, Mary de Rachewiltz) μαρτυρούν μια λογοτεχνική ένωση σε συνεχή ζύμωση, υποκινούμενη από τη συχνότητα και την έντονη ανταλλαγή ιδεών. Η αλληλογραφία με τον Ezra Pound, ειδικότερα, και την κόρη του, Mary de Rachewiltz, τεκμηριώνει μια μακρά και βαθιά φιλία που εκφράζεται με την ανταλλαγή συγγραφικών έργων, ταξιδιών και εντυπώσεων από τον κόσμο. Όσον αφορά τη Μαίρη, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ο εμπιστευτικός τόνος με τον οποίο ο Ε.Κ. σχολιάζει το έργο της μετάφρασης των έργων της και πώς αυτή η αυθόρμητη αγάπη επεκτείνεται στην επίκληση ιστοριών ζωής και ανέκδοτων από τα νεανικά χρόνια της ποιήτριας που πέρασε στη Βοστώνη (επιστολή της 19ης Φεβρουαρίου 1962).

Το τεράστιο δωμάτιο είναι ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα για τους τρεις μήνες κράτησης του συγγραφέα στο La Ferté-Macé. Χωρισμένο σε δεκατρία κεφάλαια, τα περισσότερα από τα οποία είναι αφιερωμένα στην περιγραφή των ανδρών και των γυναικών με τους οποίους βρέθηκε να ζει σε αυτή την κατάσταση, το έργο έχει τη μορφή μιας ασεβούς και απογοητευμένης καταγγελίας των υπερβολών που μπορεί να προκαλέσει η εφαρμογή των κανόνων και της γραφειοκρατικής αυστηρότητας. Το αποτέλεσμα είναι μια εκφραστική γκαλερί σκίτσων που διατηρούν τη μνήμη συμπεριφορών και γεγονότων που διαφορετικά δεν θα είχαμε ακούσει ποτέ. Το έργο αυτό δεν είναι μόνο ένα έργο λογοτεχνικής δημιουργίας, αλλά και ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστορικό και ανθρωπολογικό ντοκουμέντο. Πρόκειται για μια περιγραφή της ζωής στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ένα θέμα που οι σύγχρονοι αναγνώστες θα βρουν ακόμη πιο υποβλητικό υπό το φως του δράματος που εκτυλίχθηκε στα στρατόπεδα εργασίας και βασανιστηρίων (lager) του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ε.Κ. διεξάγει μια οξεία ψυχολογική διερεύνηση των χαρακτήρων και των περιβαλλόντων στα οποία βρίσκονται. Η έμφαση στον ατομικισμό αποσκοπεί στη διερεύνηση της ανθρωπιάς των ανθρώπων, δείχνοντας πώς η προκατάληψη και η επιθετικότητα που αυτή παράγει συχνά οδηγεί σε μια στρεβλή εικόνα αυτών που συναντάμε και, συνεπώς, της πραγματικότητας.

Ένας φανταστικός διάλογος

E. E. Ο Κάμινγκς σχολιάζει το The Enormous Room και το δεύτερο μυθιστόρημά του Eimi (από τα ελληνικά, πρώτο πρόσωπο ενικού αριθμού του ενεστώτα του ρήματος to be “είμαι”): “Όταν εκδόθηκε το The Enormous Room, κάποιοι περίμεναν ένα βιβλίο για τον πόλεμο- απογοητεύτηκαν. Όταν εκδόθηκε το Eimi, κάποιοι ήθελαν ένα άλλο Τεράστιο Δωμάτιο- απογοητεύτηκαν.” “Το Τεράστιο Δωμάτιο δεν μιλάει στην πραγματικότητα για τον πόλεμο;” “Χρησιμοποιεί τον πόλεμο για να εξερευνήσει μια ασύλληπτη απεραντοσύνη που είναι τόσο απίστευτα μακριά που μοιάζει μικροσκοπική.” “Όταν γράψατε αυτό το βιβλίο, παρατηρήσατε κάτι πολύ μεγάλο και πολύ μακρινό μέσα από τον πόλεμο; “”Αυτό το βιβλίο γράφτηκε από μόνο του, παρατήρησα ένα αμελητέο μέρος από κάτι απίστευτα πιο μακρινό από οποιονδήποτε ήλιο- κάτι πιο ασύλληπτα τεράστιο από το πιο θαυμαστό από όλα τα σύμπαντα.”””Τι σημαίνει αυτό;””Το άτομο.””……..””Η Έιμι είναι και πάλι το άτομο- ένα πιο πολύπλοκο άτομο, ένα πιο τεράστιο δωμάτιο.””

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Κάμινγκς δημοσίευσε τέσσερα θεατρικά έργα: HIM (1927), Anthropos: or, the Future of Art (1930), Tom: a Ballet (1935) και Santa Claus: a Morality (1946).

Η κωμωδία σε τρεις πράξεις HIM ανέβηκε το 1928 από τους Provincetown Players στη Νέα Υόρκη σε σκηνοθεσία του James Light. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι Αυτός, ένας συγγραφέας κωμωδιών, και Εγώ, η φίλη του.Ο Κάμινγκς σχολίασε για το έργο του: “Μην προσπαθήσεις να τον καταλάβεις, άφησέ τον να σε καταλάβει”.

Το Anthropos, από το ελληνικό “άνθρωπος”, με την έννοια της “ανθρωπότητας”, είναι ένα μονόπρακτο έργο μέσω του οποίου ο Κάμινγκς συνέβαλε στην ανάπτυξη του ανθρωπολογικού προβληματισμού. Το έργο αποτελείται από έναν διάλογο μεταξύ ενός Ανθρώπου και τριών λεγόμενων “υπανθρώπων”, δηλαδή πλασμάτων που θεωρούνται κατώτερα.

Το Tom, A Ballet είναι ένα μπαλέτο βασισμένο στην Καμπίνα του Θείου Τομ. Το μπαλέτο αναπτύσσεται σε τέσσερα επεισόδια που δημοσιεύτηκαν από τον Κάμινγκς το 1935. Δεν έχει εκτελεστεί ποτέ.

Ο Άγιος Βασίλης ήταν ίσως το πιο επιτυχημένο έργο του Κάμινγκς. Πρόκειται για μια αλληγορία του καπιταλισμού που παρουσιάζεται σε μία μόνο πράξη πέντε σκηνών. Το έργο είναι εμπνευσμένο από την κόρη του Νάνσυ, με την οποία ο ποιητής ξανασυνδέθηκε το 1946, μετά από μια μακρά περίοδο χωρισμού. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό του Κολεγίου Χάρβαρντ, το Wake. Οι κύριοι χαρακτήρες είναι ο Άγιος Βασίλης, η οικογένειά του (μια γυναίκα και ένα παιδί), ο Θάνατος και το πλήθος. Στην αρχή του έργου, η οικογένεια του Αϊ-Βασίλη διαλύεται εξαιτίας της επιθυμίας της για γνώση (η επιστημονική γνώση παρακμάζει στον υλισμό στον οποίο απευθύνεται η κριτική του Κάμινγκς). Μετά από μια σειρά γεγονότων, όμως, η πίστη του Αϊ-Βασίλη στην αγάπη και η απόρριψη του υλιστικού κόσμου και της απογοήτευσης που τον συνοδεύει επιβεβαιώνονται και η οικογένεια επανενώνεται τελικά.

Cummings και φυσική

Μεταξύ άλλων θεμάτων, στο ποίημα Space being (don”t forget to remember) curved, ο E.C. σημειώνει την αντίθεση μεταξύ του στόχου της επιστήμης να κατανοήσει το σύμπαν και των τεχνολογικών εφαρμογών της, οι οποίες τείνουν να είναι καταστροφικές, περιοριζόμενες στη στενότητα του ανθρώπινου κόσμου και τις συγκρούσεις του. Μαρτυρεί το έντονο ενδιαφέρον του ποιητή για τη φυσική. Δημοσιευμένο στη συλλογή ViVa το 1931, όταν μόνο λίγοι ειδικοί γνώριζαν τις θεωρίες του Αϊνστάιν, είναι ένα σχεδόν οραματικό κείμενο όσον αφορά την αντίληψη των διαστάσεων και τη συνεργασία του χωροχρόνου. Στο τετραδιάστατο μοντέλο του χωροχρόνου, ο χώρος που αποτελεί το σύμπαν καμπυλώνεται ή παραμορφώνεται από τη δύναμη που ασκεί η μάζα των αντικειμένων που βρίσκονται σε αυτόν. Στις τέσσερις διαστάσεις του αϊνστενιανού χωροχρόνου, όπου η απόσταση μετριέται επίσης σε έτη φωτός, το φως που περνάει μέσα από το σύμπαν έχει κλίση, έστω και ελαφρά, από τη βαρυτική έλξη των άστρων και των μαύρων τρυπών.Η σύνθεση του E.C. είναι ένα είδος παλίμψηστης αρμονίας (αρμονία αντιθετικών εντάσεων) και στοχεύει να υποδηλώσει, μέσω της εισαγωγής αντιθετικών οπτικών γωνιών, ένα είδος καμπυλότητας του χώρου των ιδεών. Αυτά τα πεδία αντιτιθέμενων δυνάμεων μετριούνται από την αρχή της σύνθεσης (βλ. τις δύο τομές σε παρένθεση). Η δεύτερη, τρόπον τινά, παρέκβαση είναι μια παράφραση της αρχής του ποιήματος του Robert Frost (Mending Wall, 1914). Αυτός ο ποιητικός υπαινιγμός επιβεβαιώνει την αρχική επιστημονική αναφορά του Κάμινγκς. Στο ποίημα του Frost, οι δυνάμεις της βαρύτητας και της εντροπίας (που περιγράφεται μέσω της δεύτερης αρχής της θερμοδυναμικής, σύμφωνα με την οποία το τέλος όλων των πραγμάτων είναι η φθορά, ή για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του W. B. Yeats, “τα πράγματα καταρρέουν”) υπονομεύουν τη σταθερότητα ενός πέτρινου τοίχου, μιας ευθείας γραμμής, αν θέλετε, που χαράσσεται μέσα από τη λεπτή καμπυλότητα του κόσμου: οι πέτρες συνεχίζουν να πέφτουν. Γνωρίζουμε επίσης από το πρώτο δωμάτιο του Κάμινγκς ότι ο χώρος είναι καμπυλωτός και ότι το σύμπαν που ζωντανεύει το ποίημά του είναι τρομερά πολύπλοκο, σε ένταση με τον εαυτό του, αποτελούμενο τόσο από επιστήμη όσο και από τέχνη, σοβαρό και διαποτισμένο από σάτιρα. Θέσεις που γλιστρούν. Οι φωνές παρεισφρέουν και διδάσκουν ταυτόχρονα.

Στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής αναφέρεται επίσης ένας καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, ο Donald Hatch Andrews, συγγραφέας μιας ανασκόπησης του τόμου XAIPE (1950), ο οποίος υποστηρίζει ότι στο μέλλον ο αιώνας μας δεν θα μνημονεύεται για την πυρηνική σχάση, αλλά μάλλον επειδή έδωσε την πρώτη ακριβή διατύπωση των αρχών της επικοινωνίας. Με μαθηματικούς όρους, η ανταλλαγή της επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων, μηχανών και ατόμων εκφράζεται στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής και στις έννοιες της εντροπίας. Στον τομέα της γλώσσας, το έργο του Κάμινγκς αποτελεί καινοτομία στην τέχνη της επικοινωνίας και επομένως, κατά τη γνώμη του Άντριους, δεν έχει μόνο ποιητική αξία αλλά και συμβολή στον καθορισμό ενός μοντέλου για τη βελτίωση των δυνατοτήτων επικοινωνίας των ανθρώπων.

Οι σκέψεις του Κάμινγκς για την επιστήμη είναι ενδιαφέρουσες στην επιστολή του 1

E. Ο Κ. έζησε από τον Σεπτέμβριο του 1924 έως τον θάνατό του στο Greenwich Village με την τρίτη σύντροφό του, τη Μάριον Μόρχαουζ, φωτογράφο και μοντέλο, την οποία γνώρισε το 1932.

Το 1952 το Χάρβαρντ, η μητρική του σχολή, ανακήρυξε τον Κάμινγκς επίτιμο καθηγητή. Οι αναγνώσεις για τον Τσαρλς Έλιοτ Νόρτον που έδωσε μεταξύ 1952 και 1955 συγκεντρώθηκαν αργότερα στο i: six non lectures.Ο Κάμινγκς πέρασε την τελευταία δεκαετία της ζωής του ταξιδεύοντας, αναλαμβάνοντας εργασίες ανάγνωσης και περνώντας χρόνο στην καλοκαιρινή του κατοικία στο Joy Farm στη λίμνη Silver Lake στο Νιου Χαμσάιρ.

Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1962 σε ηλικία 67 ετών στο North Conway του New Hampshire, από καρδιακή ανακοπή. Η αποτεφρωμένη σορός του αναπαύεται στο Lot 748 Althaea Path, Section 6, στο Forest Hills Cemetery στη Βοστώνη.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Κάμινγκς έλαβε πολυάριθμα βραβεία σε αναγνώριση του δημιουργικού του έργου, μεταξύ των οποίων:

Ο Κάμινγκς στη μαζική κουλτούρα

Τα κείμενα του Ε. Κάμινγκς έχουν εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες και έχουν χρησιμοποιηθεί τόσο στη μουσική όσο και στον κινηματογράφο. Τραγούδια της διάσημης καλλιτέχνιδας Björk βασίζονται σε ποιήματά του: το I Will Wade Out προέρχεται από το Sun in my Mouth στο άλμπουμ Vespertine (2001), το Sonnets προέρχεται από το ομώνυμο ποίημα.

Ο Bob James έγραψε επίσης ένα κομμάτι βασισμένο στο up in the silence της Hilary James the green silence voice.Το CD είναι το ”Flesh and blood” που αποτελεί το ντεμπούτο της κόρης του Hilary ως τραγουδίστρια.Το ποίημα I carry your heart του Cummings μελοποιήθηκε από τον Michael Hedges. Ο Αμερικανός συνθέτης Eric Whitacre έχει γράψει αρκετά χορωδιακά έργα σε κείμενα του Cummings, τα οποία έχουν εκτελεστεί ευρέως. Τρία ποιήματα του e. e. cummings αποτελούν επίσης το ποιητικό υλικό που διερευνάται στο Circles του Luciano Berio (για φωνή, άρπα και δύο κρουστά, 1960).

Ο John Cage έγραψε ένα κομμάτι για σόλο φωνή, το Experience No. 2, πάνω στο κείμενο του It Is At Moments After I Have Dreamed. Η τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Debora Petrina έκανε μια επανερμηνεία για φωνή και προετοιμασμένο πιάνο, με τίτλο Roses of the Day, την οποία δημοσίευσε η Peters Editions ως έργο που συνυπογράφουν οι Petrina, Cage και Cummings.

Το ίδιο ποίημα αναφέρεται επίσης από την Abbie Lockart, τη γιατρό των επειγόντων περιστατικών, κατά τη διάρκεια των όρκων της στον Dr Kovac και από τον Heath Ledger στην ταινία Paradise + Hell. Το ίδιο ποίημα αναφέρεται επίσης από την Abbie Lockart, τη γιατρό του E.R., κατά τη διάρκεια των γαμήλιων όρκων της με τον Dr Kovac, και από τον Heath Ledger στην ταινία Heaven + Hell.Το ποίημα “Somewhere” διαβάζεται εν μέρει στην ταινία του Woody Allen Hannah and Her Sisters (1985).

Η Non voglio che Clara παραθέτει επίσης το ποίημα “Somewhere” στο τραγούδι “Cary Grant”, που περιέχεται στο ομώνυμο άλμπουμ. Αυτό το τραγούδι παραθέτει επίσης το Notorious του Alfred Hitchcock.

Στην ταινία του 2010 “Charlie St. Cloud” με πρωταγωνιστή τον Zac Efron, δύο φράσεις από το ποίημα “Dive for Dreams” απαγγέλλονται δύο φορές κατά τη διάρκεια της ταινίας: “Trust your heart”.

Πηγές

  1. Edward Estlin Cummings
  2. Ε.Ε. Κάμινγκς
Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.